Debaty sejmoweVI Kadencja

Interpelacja w sprawie świadczeń pomocy za przymusową, niewolniczą pracę na rzecz byłej organizacji hitlerowskiej TODT

   Szanowny Panie Premierze! Moja interpelacja jest efektem spraw, z którymi zetknąłem się, przyjmując interesantów w moim biurze poselskim. Okazuje się, że nadal wiele uwag i niezrozumienia niesie ze sobą pomoc finansowa dla ofiar szczególnych prześladowań nazistowskich. Poszkodowani twierdzą, że Fundacja ˝Polsko-Niemieckie Pojednanie˝ wybiórczo załatwia ich wnioski o odszkodowania. Przykładem może być nie uznawana przez fundację przymusowo niewolnicza praca na rzecz organizacji TODT w czasie II wojny światowej, zarówno w kraju jak też poza granicami Polski, np. Norwegia itp.    Z wiedzy encyklopedycznej dowiedzieć się można, że TODT (tot), Organisation Todt (OT), to hitlerowska organizacja budowlana działająca w Rzeszy i w krajach okupowanych 1938-1945; nazwę otrzymała od jej twórcy inż. Fritza Todta (1891-1942), prowadziła działalność dla potrzeb armii hitlerowskiej (budowa fortyfikacji, lotnisk, dróg, mostów itp.). OT utworzyła własne obozy pracy, których więźniowie, jak również więźniowie innych obozów hitlerowskich byli przez nią wykorzystywani do pracy niewolniczej.    Ludzi ci, obecnie zaawansowani wiekiem, mimo posiadanych stosownych dokumentów, zwracając się do Fundacji ˝Polsko-Niemieckie Pojednanie˝, spotykają się z odpowiedziami negatywnymi, w których stwierdza się, że brak jest podstaw do uzyskania pomocy ze środków FPNP, a przecież sami dobrowolnie tego nie czynili.    Wydaje mi się, że wystąpiła tu pewna luka w kwalifikacji dowodowej represji. Czyżby praca przymusowa przy budowie umocnień i okopów np. w fiordach Norwegii była lżejsza czy gorsza od pracy w rolnictwie lub zakładach przemysłowych na terenie Niemiec?    W związku z powyższym pragnę zapytać pana premiera:    1. Czy za pracę na rzecz organizacji TODT przysługuje pomoc finansowa ze strony Fundacji ˝Polsko-Niemieckie Pojednanie˝?    2. Jak zamierza rząd zweryfikować zakres kwalifikowania rodzaju, czasu oraz miejsca represji?    3. Czy odnotowano już podobne sygnały i jaka jest skala tego problemu?    Z poważaniem    Poseł Andrzej Brzeski    Dębica, dnia 21 stycznia 2000 r.