Debaty sejmoweVI Kadencja

Odpowiedź na interpelację w sprawie sytuacji finansowej rodzinnych domów dziecka

   Szanowny Panie Marszałku! W odpowiedzi na wystąpienie pana marszałka z dnia 23 lutego 2001 r., znak: SPS-0202-5855/01, zawierające interpelację pana posła Jana Zaciury w sprawie sytuacji finansowej rodzinnych domów dziecka pragnę poinformować, że środki finansowe przeznaczone na działalność rodzinnych domów dziecka stanowią część środków przeznaczonych na finansowanie wszystkich placówek opiekuńczo-wychowawczych. Prowadzenie placówek opiekuńczo-wychowawczych jest zadaniem własnym powiatu dofinansowywanym z budżetu państwa. Zaplanowane w budżecie środki mogą być niewystarczające na pokrycie pełnych potrzeb placówek opiekuńczo-wychowawczych, w tym na tworzenie nowych placówek.    Tegoroczny budżet placówek opiekuńczo-wychowawczych zaplanowany został na poziomie roku ubiegłego. Zgodnie z przyjętą procedurą potrzeby w tym względzie określają wojewodowie w ramach uzyskanego z Ministerstwa Finansów limitu. W budżecie na rok 2001, w części 85 - w budżetach wojewodów, w dziale 853: Opieka społeczna, w rozdziale 85301: Placówki opiekuńczo-wychowawcze zaplanowana jest kwota 478 373 000 zł. Ponadto w rezerwach celowych budżetu państwa, uruchamianych sukcesywnie w ciągu roku na pokrycie niedoborów finansowych na działalność placówek opiekuńczo-wychowawczych zaplanowano rezerwę w wysokości 69 162 000 zł.    W roku 2000 na dofinansowanie działalności placówek opiekuńczo-wychowawczych oraz ośrodków adopcyjno-opiekuńczych z budżetu państwa przeznaczono kwotę 487 841 000 zł. Należy w tym miejscu podkreślić, iż w tegorocznym budżecie działalność ośrodków adopcyjno-opiekuńczych jest zaplanowana w osobnym rozdziale i wynosi 9 335 000 zł. Tak więc poziom środków jest porównywalny. W roku ubiegłym rezerwa celowa na dofinansowanie niedoborów w placówkach opiekuńczo-wychowawczych wyniosła 68 000 000 zł.    Rodzinny dom dziecka jako forma rodzinnej opieki zastępczej jest placówką opiekuńczo-wychowawczą najchętniej wspieraną w ramach tworzonych lokalnych systemów opieki i nad dzieckiem, i nad rodziną. W roku 2000, w którym nastąpiło przekazanie zadania prowadzenia placówek opiekuńczo-wychowawczych pomocy społecznej, jedynymi nowo utworzonymi placówkami były właśnie rodzinne domy dziecka. W 1999 r. działało w Polsce 125 rodzinnych domów dziecka. Natomiast w 2000 r. w Polsce działało 141 placówek rodzinnych. Tak więc samorządy powiatowe, doceniając walory wychowania rodzinnego w rodzinnych domach dziecka, mimo znacznych trudności budżetowych starają się pozyskiwać dodatkowe środki na tworzenie i wspieranie placówek rodzinnych.    Pragnę również poinformować pana posła, że w związku ze specyfiką działalności rodzinnych domów dziecka sejmowa Komisja Rodziny przygotowuje zmiany w ustawie o pomocy społecznej zmierzające w kierunku uproszczenia i ujednolicenia sposobów finansowania rodzinnych domów dziecka. Mam nadzieję, że zaproponowane przez posłów zmiany pozwolą na bardziej racjonalne gospodarowanie budżetami rodzinnych domów dziecka.    Z poważaniem    Sekretarz stanu    Joanna Staręga-Piasek    Warszawa, dnia 29 marca 2001 r.