Debaty sejmoweVI Kadencja

Odpowiedź na interpelację w sprawie braku Wojskowego Centrum Krwiodawstwa i Krwiolecznictwa

   Szanowny Panie Marszałku! Odpowiadając z upoważnienia prezesa Rady Ministrów na interpelację pana posła Stanisława Misztala w sprawie braku Wojskowego Centrum Krwiodawstwa i Krwiolecznictwa (6483), uprzejmie proszę o przyjęcie następujących wyjaśnień.    Stan organizacyjny i sprawność działania wojskowej służby krwi mają niezwykle istotne znaczenie dla efektywnego systemu zabezpieczenia medycznego sił zbrojnych w czasie kryzysu i wojny. Dlatego też pragnę zapewnić, iż kwestia dotycząca powołania Wojskowego Centrum Krwiodawstwa i Krwiolecznictwa była szeroko dyskutowana i poddana głębokim analizom. W tym miejscu należy nadmienić, że działania zmierzające do utworzenia centrum mogłyby zostać podjęte jedynie w drodze zmiany ustawy z dnia 22 sierpnia 1997 r. o publicznej służbie krwi (DzU nr 106, poz. 682), która weszła w życie w dniu 1 stycznia 1999 r. Jej zapisy uniemożliwiają wyłączenie stacji krwiodawstwa ze struktur samodzielnych publicznych zakładów opieki zdrowotnej (SPOZ) - jakimi są obecnie szpitale wojskowe, i całościowe ich finansowanie z budżetu Ministerstwa Obrony Narodowej. Skutki takie oraz skala problemu zasobów krwi w państwie musiały być przewidywane przez tworzącego obowiązujące rozwiązania ustawodawcę.    Obecnie z punktu widzenia Ministerstwa Obrony Narodowej odtworzenie wojskowej służby krwi, będącej od ponad dwóch lat w stanie likwidacji, byłoby procesem długotrwałym (konieczność nowelizacji ustawy) i kosztownym. Należy zaznaczyć, iż w ˝Programie przebudowy i modernizacji technicznej Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej w latach 2001-2006˝ oraz przyjętej przez Sejm w dniu 25 maja br. ustawie o przebudowie i modernizacji technicznej oraz finansowaniu Sił Zbrojnych RP w latach 2001-2006 nie przewidziano środków finansowych na realizację takiego zadania.    Ponadto niech mi wolno będzie zauważyć, iż główną ideą przeprowadzanych w armii reform jest przekazywanie podmiotom cywilnym zadań z obszaru wojska, które mogą być przez nie z powodzeniem realizowane. Jest to kierunek, w którym zmierzają również inne armie NATO.    Biorąc powyższe pod uwagę, celowość utworzenia kolejnej jednostki budżetowej w resorcie obrony narodowej w postaci wojskowego centrum budzi wątpliwości. Bowiem jego zadania z powodzeniem może realizować Krajowe Centrum Krwiodawstwa i Krwiolecznictwa, szczególnie gdy będzie je wykonywać w ramach Centralnego Programu Mobilizacji Gospodarki, który powinien zapewnić zwiększenie zapasów krwi dla potrzeb wojska (ponad obecne 6%).    Przekazując powyższe wyjaśnienia, pozwolę sobie wyrazić nadzieję, że przyjmie je pan marszałek ze zrozumieniem.    Łączę wyrazy szacunku    Minister    Bronisław Komorowski    Warszawa, dnia 29 czerwca 2001 r.