Debaty sejmoweVI Kadencja

Odpowiedź na interpelację w sprawie sytuacji w przemyśle lekkim

   Szanowny Panie Marszałku! Zgodnie z upoważnieniem prezesa Rady Ministrów (pismo sekretarza stanu Kancelarii Prezesa RM pana Michała Wojtczaka do ministra gospodarki z 19 września 2000 r., znak DSPR 4401-528/00) przesyłam panu marszałkowi odpowiedź na interpelację pani poseł Renaty Szynalskiej dotyczącą sytuacji w przemyśle lekkim.    Uprzejmie informuję, że Ministerstwo Gospodarki zakończyło prace nad dokumentem pn. ˝Strategia dla przemysłu lekkiego na lata 2000-2005˝, będącym rozwinięciem dotychczasowych opracowań, które były konsultowane w szerokim gronie przedstawicieli przemysłu. W przygotowanym i przyjętym w dniu 13 września 2000 r. przez Zespół Trójstronny ds. Przemysłu Lekkiego dokumencie pn. ˝Strategia dla przemysłu lekkiego na lata 2000-2005˝ zaproponowano szereg rozwiązań niezbędnych dla poprawy funkcjonowania krajowego przemysłu lekkiego. Jednym z głównych celów strategii jest poprawa sytuacji ekonomiczno-finansowej przedsiębiorstw, m.in. poprzez zaproponowanie następujących działań:    1. Restrukturyzacja finansowa polegająca m.in. na: umorzeniu zobowiązań, odroczeniu spłaty zobowiązań na czas określony, rozłożeniu spłaty zobowiązań na raty, zaniechaniu naliczania odsetek, zamianie wierzytelności na akcje, spłacie majątkiem zgodnie z art. 66 Ordynacji podatkowej, w zależności od uprawnień wierzyciela.    Do postępowania włączą się odpowiednio:    - urzędy skarbowe - z tytułu zobowiązań budżetowych, z wyłączeniem zobowiązań z tytułu podatku dochodowego od osób fizycznych;    - Fundusz Ubezpieczeń Społecznych, Fundusz Pracy i Fundusz Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych - z tytułu należnych składek i odsetek za zwłokę, z wyłączeniem składek na ubezpieczenia społeczne w części finansowanej przez ubezpieczonych oraz pobieranych przez Zakład Ubezpieczeń Społecznych składek na ubezpieczenie zdrowotne;    - Państwowy Fundusz Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych - z tytułu należnych wpłat i odsetek za zwłokę;    - Narodowy Fundusz Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej - z tytułu należnych opłat i kar.    Warunkiem jest zawarcie w latach 2000-2001 postępowania układowego sądowego lub postępowania cywilnego przy uzyskaniu przez podmiot zgody co do układu wierzycieli komercyjnych i samorządowych, reprezentujących co najmniej 75% wierzytelności.    2. Przeprowadzenie działań restrukturyzacyjnych w podmiotach, w tym również objętych postępowaniem układowym, pod kątem podniesienia konkurencyjności produkowanych wyrobów, m.in. w oparciu o:    - preferencyjne kredyty udzielane przez Bank Gospodarstwa Krajowego i inne banki współpracujące z Krajowym Funduszem Poręczeń Kredytowych (środki budżetu państwa przeznaczone na dofinansowanie części oprocentowania nie wyższego niż stopy kredytu redyskontowego NBP należnego bankom od kredytów zaciągniętych przez przedsiębiorstwa przemysłu lekkiego na restrukturyzację techniczno-technologiczno-organizacyjną, w tym zatrudnieniową),    - Fundusz Restrukturyzacji, zarządzany przez ARP (środki finansowe z prywatyzacji tzw. 2%).    Strategia, zawierająca m.in. powyżej cytowane zapisy, została przekazana pod obrady Komitetu Ekonomicznego Rady Ministrów, który w dniu 5 października 2000 r. zaakceptował ten dokument, rekomendując go Radzie Ministrów.    Odnosząc się do szczegółowych pytań postawionych przez panią poseł, podaję, co następuje:    Odzież używana sprowadzana jest do Polski w następujących gatunkach (tak samo opisanych w taryfie polskiej, jak i taryfie Unii Europejskiej):    - odzież używana i używane artykuły włókiennicze (PCN 6309.00.00.0) - jest to odzież przydatna do dalszego użytkowania zgodnie z pierwotnym przeznaczeniem, lecz powinna spełniać określone przez głównego inspektora sanitarnego wymagania. Odzież ta była do 23 sierpnia br. przedmiotem normalnej wymiany towarowej;    - szmaty zużyte lub nowe, odpady, odzież wstępnie sortowana i niesortowana (PCN 6310) jest klasyfikowana jako odpad, tj. powinna stanowić produkt niepełnowartościowy, który może być przeznaczany do wtórnego wykorzystania po odpowiedniej obróbce technologicznej. Odzież ta jest importowana na podstawie zezwoleń wydawanych w drodze decyzji przez głównego inspektora ochrony środowiska - zgodnie z zapisami w rozdz. 4 w art. 43 ustawy z dnia 27 czerwca 1997 r. (DzU nr 96, poz. 592, z późn. zm.). W ust. 4 w art. 43 tej ustawy określono warunki, jakie muszą być łącznie spełnione przy imporcie odpadów. Ponadto w ust. 6 przedstawiono, jakie wymagania powinien spełniać wniosek składany przez przywożącego odpady.    Przepisy prawne nie przewidują możliwości kierowania odzieży używanej importowanej jako odpad do sprzedaży na rynku krajowym.    Biorąc pod uwagę utrzymujący się w ostatnich latach wysoki import odzieży używanej (kształtujący się w granicach ca 74 tys. ton/rok) oraz postulaty organizacji związkowych, pracodawców, izb gospodarczych, jak również posłów, podjęto działania mające na celu uregulowanie tej kwestii i wprowadzenie stałego monitoringu napływu tej odzieży.    Minister środowiska poinformował o wstrzymaniu od grudnia 1999 r. wydawania zezwoleń w przypadku wniosków na przywóz z zagranicy odpadów odzieży używanej przeznaczonej do dalszego użytkowania zgodnie z pierwotnym przeznaczeniem. Od czasu wstrzymania udzielania zezwoleń na import odpadów w formie odzieży używanej wstępnie sortowanej odmownie rozpatrzono 36 wniosków. W toku rozpatrywania pozostaje 17 wniosków. Wyjątkiem od reguły są zezwolenia na sprowadzanie odpadów w postaci odzieży bawełnianej, bawełnopodobnej i wełnianej, przeznaczonych w całości do produkcji czyściwa. W 7 przypadkach główny inspektor ochrony środowiska zezwolił podmiotom gospodarczym na sprowadzenie do Polski tych odpadów, przeznaczonych do usługowego przerobu na czyściwo.    Jednocześnie informuję, że minister gospodarki podjął decyzję w wprowadzeniu rozporządzeniem z dnia 12 lipca 2000 r. procedury nieautomatycznej rejestracji obrotu w przywozie na polski obszar celny odzieży używanej o kodzie PCN 6309.00.00.0 na czas ograniczony - do końca 2000 r. (DzU nr 65 z dnia 9 sierpnia 2000 r., poz. 766). Rozporządzenie to zostało wprowadzone wraz z rozporządzeniem z dnia 27 lipca 2000 r. (DzU nr 65 z dnia 9 sierpnia 2000 r., poz. 767) określającym wykaz dokumentów, które powinny być dołączone do wniosku o wydanie pozwolenia na przywóz odzieży używanej i innych artykułów używanych. Wprowadzone rozwiązania powinny zdyscyplinować importerów do sprowadzania na polski obszar celny wyrobów w pełni przydatnych do dalszego użytkowania zgodnie z pierwotnym przeznaczeniem. Umożliwiają też monitorowanie wielkości i źródeł pochodzenia tej odzieży oraz sposób wykorzystania jej na rynku krajowym.    Informuję, że do dnia 2 października br. wydano 199 pozwoleń na import odzieży używanej na łączną ilość 21 781 ton, z czego zrealizowano do dnia 2 października 2000 r. 2721 ton, co stanowi 12,5% w stosunku do ilości określonej w pozwoleniach. Liczę, że działania podejmowane przez administrację rządową wpłyną na prawidłowy rozwój tej dziedziny handlu, gwarantując klientom możliwość nabywania tanich wyrobów w pełni przydatnych do dalszego, bezpiecznego użytkowania.    Z przedstawionych przez ministra finansów informacji wynika, że podjęto szereg działań na rzecz ochrony sektora przemysłu lekkiego, takich jak:    - wydanie rozporządzenia ministra finansów z dnia 17 sierpnia 1999 r. w sprawie określenia urzędów celnych, w których są dokonywane czynności przewidziane przepisami prawa w zależności od rodzaju towarów lub procedur, którymi mogą być obejmowane towary w poszczególnych urzędach celnych (DzU nr 73, poz. 818). Zapisy rozporządzenia pozwoliły na wydzielenie specjalistycznych urzędów celnych uprawnionych do dokonywania odpraw wybranych grup towarów przemysłu lekkiego. W placówkach tych mających bardziej rozwiniętą infrastrukturę techniczną i obsadę kadrową służby celne skuteczniej ujawniają wszelkie nieprawidłowości związane z obrotem towarowym, niewłaściwym oznakowaniem i klasyfikowaniem poszczególnych towarów oraz zaniżaniem wartości celnej;    - wydanie rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 26 października 1999 r. w sprawie częściowego rozdysponowania rezerwy etatów kalkulacyjnych, środków i limitów na wynagrodzenia, przeznaczonej na zmiany organizacyjne w 1999 r. (DzU nr 88, poz. 981), dla administracji celnej, na podstawie którego przyznano 100 etatów z przeznaczeniem na rozszerzenie powtórnych kontroli celnych;    - wzmocnienie ochrony polskiego rynku wyrobów przemysłu lekkiego poprzez dalszą aktywizację działań Inspekcji Celnej, wyspecjalizowanej służby powołanej do przeciwdziałania i zwalczania naruszeń prawa obowiązującego w dziedzinie obrotu towarami pochodzącymi z zagranicy. Służba ta dysponująca szerokim wachlarzem uprawnień, skupia się na organizowaniu i realizowaniu czynności operacyjno-rozpoznawczych oraz kontroli legalności pochodzenia w odniesieniu do towarów tekstylno-odzieżowych i obuwia, wwiezionych już na polski obszar celny. W wyniku przeprowadzonych w 1999 r. kontroli w podmiotach gospodarczych zajmujących się importem ww. wyrobów Inspekcja Celna ujawniła uszczuplenia dochodów skarbu państwa na kwotę 2,3 mln zł.    Jednocześnie informuję, że współpraca służb celnych z przedstawicielami przemysłu lekkiego ulega znacznej intensyfikacji, szczególnie w zakresie szkoleń dla funkcjonariuszy GUC. Dotychczas przeprowadzono szkolenia funkcjonariuszy administracji celnej w zakresie materiałoznawstwa oraz szkolenia na temat egzekwowania przez służby celne obligatoryjnych norm na wyroby przemysłu lekkiego.    Przedstawiając powyższe dane, wyrażam nadzieję, że podejmowane przez administrację działania w sposób właściwy wspierają wysiłki przedsiębiorstw przemysłu lekkiego dążących do odzyskania silnej pozycji rynkowej i konkurencyjności tego sektora gospodarki.    Z wyrazami szacunku    Podsekretarz stanu    Henryk Ogryczak    Warszawa, dnia 20 października 2000 r.