Debaty sejmoweVI Kadencja

Odpowiedź na interpelację w sprawie akcji protestacyjnej pielęgniarek i położnych

   Szanowny Panie Marszałku! W odpowiedzi na interpelację posłów Krystyny Herman, Marii Gajeckiej-Bożek i Władysława Szkopa przekazaną przy piśmie nr SPS-0202-5225/00 w sprawie akcji protestacyjnej pielęgniarek i położnych z upoważnienia prezesa Rady Ministrów uprzejmie informuję, że byłem i jestem na bieżąco informowany o sytuacji w placówkach ochrony zdrowia. Aby mieć pełne rozeznanie co do skali protestów, Biuro Informacji i Promocji Ministerstwa Zdrowia codziennie uaktualnia informację o formach oraz liczbie protestów na terenie całego kraju, którą codziennie przekazuje m.in. do Centrum Informacyjnego Rządu. Żądania płacowe wahają się od kwoty 200 zł podwyżki do podwyższenia płacy pielęgniarek i położnych do wysokości przeciętnego miesięcznego wynagrodzenia w gospodarce narodowej.    Znana jest mi sytuacja finansowa zakładów opieki zdrowotnej i zadłużenie niektórych z tych placówek, według ostatnich danych GUS ok. 45% zakładów wskazuje dodatni wynik finansowy. W grudniu 2000 r. zostały zebrane informacje o płacach pracowników ochrony zdrowia w poszczególnych grupach zawodowych. Obecnie trwa zbieranie poszerzonych informacji na temat stanu zatrudnienia, poziomu kwalifikacji i zarobków pracowników.    Rząd i Ministerstwo Zdrowia nie dysponują żadnymi środkami poza ustawowo określonym systemem finansowania ochrony zdrowia, które mogłyby przeznaczyć na finansowanie placówek.    Rozmowy ze środowiskami pracowników ochrony zdrowia zakończyły się przyjęciem przez Sejm ustawy o negocjacyjnym systemie kształtowania przyrostu przeciętnych wynagrodzeń, umożliwiającej dokonanie regulacji płac w sektorze ochrony zdrowia. Z ustawy tej wynika, że podwyższanie płac pozostaje w gestii dyrektorów samodzielnych publicznych zakładów opieki zdrowotnej.    Z wyrazami szacunku    Minister    Grzegorz Opala    Warszawa, 26 stycznia 2001 r.