Debaty sejmoweVI Kadencja

Odpowiedź na interpelację w sprawie ewentualnego nieuznawania w Polsce dyplomów lekarskich uzyskanych w krajach byłego bloku wschodniego

   Szanowny Panie Marszałku! W odpowiedzi na interpelację pana posła Wiesława A. Szczepańskiego, przekazaną przy piśmie z dnia 10 listopada 2000 r., znak: SPS-0202-5022/00, w sprawie ewentualnego nieuznawania w Polsce dyplomów lekarskich uzyskanych w krajach byłego bloku wschodniego, uprzejmie informuję, iż w pełni zgadzam się z koniecznością zweryfikowania zakresu obowiązywania, ewentualnie wypowiedzenia Konwencji o wzajemnym uznawaniu równoważności dokumentów ukończenia szkół średnich, średnich zawodowych i szkół wyższych, a także dokumentów o nadawaniu stopni i dyplomów naukowych, podpisanej w Pradze w dniu 7 czerwca 1972 r.    Zakres i poziom kształcenia specjalistycznego, w szczególności medycznego, w byłych krajach demokracji ludowej nie jest równoważny z kształceniem w Rzeczypospolitej Polskiej.    Zarówno kształcenie przeddyplomowe, jak i podyplomowe znajduje się w Polsce w fazie głębokich reform dostosowawczych do wymogów Unii Europejskiej.    Reforma ochrony zdrowia, w celu zapewnienia bezpieczeństwa pacjentów, zakłada utrzymanie na rynku pracy najlepszych lekarzy w drodze zdrowej rywalizacji i konkurencji. Stąd rozporządzenie ministra zdrowia i opieki społecznej z dnia 24 maja 1999 r. w sprawie stażu podyplomowego lekarza, lekarza stomatologa (DzU z 1999 r., nr 54, poz. 571) i jego nowelizacja (DzU z 2000 r., nr 81, poz. 918) oraz rozporządzenie ministra zdrowia i opieki społecznej z dnia 25 czerwca 1999 r. w sprawie specjalizacji lekarzy i lekarzy stomatologów (DzU z 1999 r., nr 31, poz. 302), wprowadzające system kwalifikacji wstępnej, jak również egzamin końcowy w randze egzaminu państwowego.    Aquis communautaire dotyczące zawodów medycznych obejmuje, w odniesieniu do każdego zawodu, dyrektywy harmonizujące wykształcenie poprzez szczegółowe określenie programów studiów (wymiar godzin oraz przedmioty), rodzajów specjalizacji oraz tytułów naukowych, umożliwiając automatyczne uznanie dyplomów ukończenia studiów oraz posiadanych kwalifikacji zawodowych koniecznych do wykonywania zawodu. Dyrektywy określają również wymogi, jakie kraje członkowskie mogą stawiać profesjonaliście z innego kraju członkowskiego, który pragnie na ich terenie wykonywać zawód na zasadach swobody świadczenia usług lub stałej działalności zawodowej.    Pełne dostosowanie prawa polskiego do prawa wspólnotowego w zakresie wykonywania zawodów medycznych wymagać będzie m.in. wprowadzenia zmian polegających na zrównaniu traktowania obywateli państw członkowskich UE z obywatelami polskimi poprzez zniesienie kryterium obywatelstwa przy udzielaniu prawa wykonywania zawodu obywatelom UE. Aktualne przepisy odnoszące się do cudzoziemców będą miały zastosowanie jedynie w stosunku do obywateli państw trzecich.    Kwestie uregulowań prawnych dotyczących uznawania kwalifikacji nabytych w państwach poza Unią Europejską prawo wspólnotowe pozostawia do rozstrzygnięcia państwom członkowskim w oparciu o ich wewnętrzne prawo. Uznanie kwalifikacji obywatela państwa, które nie jest członkiem UE, przez jedno państwo członkowskie nie powoduje konieczności uznania przez pozostałe państwa członkowskie.    Z uwagi na przyjęte założenia (wysoka jakość usług przez dobrze przygotowanych profesjonalistów) w pełni popieram działania zmierzające do wypowiedzenia ww. konwencji.    Z wyrazami szacunku    Minister    Grzegorz Opala    Warszawa, dnia 11 grudnia 2000 r.