Debaty sejmoweVI Kadencja

Odpowiedź na interpelację w sprawie zamierzonej likwidacji jednostek wojskowych na terenie miasta Piły

   Odpowiadając na interpelację pana posła Grzegorza Piechowiaka w sprawie zamierzonej likwidacji jednostek wojskowych na terenie miasta Piły, uprzejmie proszę o przyjęcie następujących wyjaśnień.    Na wstępie pozwalam sobie zwrócić uwagę na fakt, że zgodnie z przyjętymi we wrześniu 1997 r. ˝Założeniami Rządowego Programu Rozwoju Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej na lata 1998-2012˝ rozpoczęto restrukturyzację naszej armii. Na obecnym etapie, kiedy Polska weszła w ostatnie stadium negocjacji z Traktatem Północnoatlantyckim, poprzednie założenia nie mogą już być ostateczną podstawą do dokonywania oczekiwanych przekształceń strukturalno-organizacyjnych. Dlatego do końca czerwca 1998 r. Rada Ministrów rozpatrzyć ma ˝Program Integracji i Modernizacji Sił Zbrojnych RP na lata 1998-2012˝, który zgodny będzie z wynegocjowanymi z NATO celami sił zbrojnych RP, jak również zawierał będzie elementy uprzedniego programu rządowego.    Zmiany organizacyjne polegały będą m.in. na zmniejszeniu liczebności sił zbrojnych oraz rezygnacji z użytkowania znacznej części wykorzystywanego obecnie zasobu nieruchomości. Zrealizowanie tych zamierzeń pozwoli na przeznaczenie większych środków finansowych na zakupy nowoczesnej techniki wojskowej i intensyfikację szkolenia. Znacząca poprawa jakości sił zbrojnych, w tym dostosowanie ich do standardów obowiązujących w armiach zachodnioeuropejskich, jest szczególnie istotna ze względu na bliską już perspektywę naszego członkostwa w Sojuszu Północnoatlantyckim.    Realizacja programu wymagać będzie rozformowania szeregu jednostek wojskowych i likwidacji wielu garnizonów. Decyzje takie należą do bardzo trudnych i bolesnych zarówno dla wojska, jak i społeczności lokalnych, dlatego też poprzedzone zostały głębokimi analizami, w których uwzględniono nie tylko wymogi operacyjne, w tym m.in. wynikające z wynegocjowanych w NATO celów sił zbrojnych RP, ale również ocenę zagrożeń klęskami żywiołowymi i awariami przemysłowymi, aspekty ekonomiczne, społeczne oraz wymogi ochrony środowiska itp.    Pozwolę sobie poinformować, że zmiany organizacyjne dotyczyć będą również garnizonu Piła, w którym zdecydowano rozformować 2 Dywizję Lotnictwa Myśliwsko-Bombowego, w tym wchodzący w jej skład 6 Pułk Lotnictwa Myśliwsko-Bombowego oraz jednostki zabezpieczenia. Nie planuje się natomiast likwidacji lotniska wojskowego, na bazie którego oraz większości obiektów pułku sformułowana zostanie 12 Baza Lotnicza.    Decyzja o zmniejszeniu lotniczej części garnizonu Piła wynika także z konieczności uwzględnienia licznych, zgłaszanych w latach poprzednich, postulatów społeczeństwa dotyczących ograniczenia uciążliwości związanych z eksploatacją samolotów odrzutowych (hałas), a także z konieczności zapewnienia bezpieczeństwa podczas realizacji pokojowego szkolenia lotniczego (niewielka powierzchnia lotniska i jego bezpośrednie sąsiedztwo z osiedlami mieszkaniowymi). Przy czym chciałbym podkreślić, iż ta trudna decyzja wprowadzana jest ewolucyjnie, głównie ze względu na potrzebę złagodzenia skutków społecznych zwolnień kadry i pracowników wojska.    Ponadto w Pile przewiduje się przeformowanie dotychczasowego Centrum Szkolenia Czołgowo-Samochodowego w Centrum Szkolenia Logistycznego oraz zwiększenie liczby szkolonych w nim żołnierzy.    Natomiast nawiązując do podniesionego przez pana posła Piechowiaka zagadnienia dotyczącego likwidacji Wojskowego Zakładu Remontowo-Budowlanego, niech mi wolno będzie wyjaśnić, iż decyzję w tym zakresie podjąłem z powodu niespełniania przez ten zakład warunków samofinansowania, określonych w art. 16 ust. 2, pkt 3 ustawy z dnia 5 stycznia 1991 r. Prawo budżetowe (DzU z 1993 r. nr 72, poz. 344 z późn. zm.). WZRB w Pile jako gospodarstwo pomocnicze w drugiej połowie 1997 r. utracił całkowicie zdolność do finansowania swojej działalności z dochodów własnych, uzyskując ujemny (-26%) wskaźnik rentowności (w 1996 r. wskaźnik ten wyniósł -5,4%). Podstawową przyczyną złych wyników ekonomicznych tego zakładu była niska konkurencyjność jego oferty w warunkach gospodarki wolnorynkowej.    Pozwolę sobie zwrócić uwagę na fakt, iż zgodnie z zapisami ustawy z dnia 30 maja 1996 r. o gospodarowaniu niektórymi składnikami mienia skarbu państwa oraz o Agencji Mienia Wojskowego (DzU nr 90, poz. 405 z późn. zm.) i rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 15 sierpnia 1997 r. w sprawie szczegółowego trybu przekazywania mienia skarbu państwa Agencji Mienia Wojskowego (DzU nr 100, poz. 620) wojsko zobligowane jest do przekazywania zbędnych nieruchomości do zagospodarowania wyżej wymienionej agencji.    Przestawiając powyższe wyjaśnienia, pragnę wyrazić nadzieję, że uzna je pan za wyczerpujące, a także podzieli zasadność podejmowanych działań reformujących siły zbrojne Rzeczypospolitej Polskiej.    Minister    Janusz Onyszkiewicz    Warszawa, dnia 30 kwietnia 1998 r.