Debaty sejmoweVI Kadencja

Interpelacja w sprawie projektu rozporządzenia zmieniającego rozporządzenie ministra finansów z dnia 26 kwietnia 2004 r. w sprawie zwolnień od podatku akcyzowego, w części dotyczącej zwolnień w podatku akcyzowym odnoszących się do paliw silniko

   Szanowna Pani Premier! W obowiązującym stanie prawnym paliwa ciekłe, w tym oleje napędowe, z zawartością biokomponentów korzystają z ulgi w podatku akcyzowym - § 12 ust. 1 pkt 2 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 26 kwietnia w sprawie zwolnień od podatku akcyzowego (Dz. U. Nr 97, poz. 966 z późn. zm.). Wysokość ulgi (pomniejszenie stawki bazowej podatku) jest wynikiem iloczynu litrów biokomponentu w 1m3 gotowego wyrobu w temperaturze referencyjnej 15oC i stawki kwotowej wynoszącej odpowiednio:    a) 1,50 PLN - przy zawartości od 4,5 do 5% biokomponentu,    b) 1,80 PLN - przy zawartości od 5 do 10% biokomponentu,    c) 2,20 PLN - przy zawartości powyżej 10% biokomponentu.    Kwota ulgi nie może być wyższa od akcyzy należnej z tytułu sprzedaży takich paliw ciekłych. W chwili obecnej bazowa stawka podatku akcyzowego na oleje napędowe sprzedawane w kraju jest uzależniona od zawartości siarki w gotowym produkcie i wynosi (poz. 1 pkt 5 załącznika nr 1 do rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 kwietnia 2004 r. w sprawie obniżenia stawek podatku akcyzowego, Dz. U. Nr 87, poz. 825 z późn. zm.):    a) 1.048 PLN za metr sześcienny w temperaturze referencyjnej 15oC (będącego podstawą opodatkowania paliw silnikowych) - przy zawartości siarki do 10 ppm,    b) 1.099 PLN za metr sześcienny w temperaturze referencyjnej 15oC - przy zawartości siarki do 50 ppm.    Zgodnie z przepisami rozporządzenia Ministra Gospodarki z dnia 3 października 2006 r. w sprawie wymagań jakościowych dla biopaliw ciekłych (Dz. U. Nr 166, poz. 1182) do obrotu na terytorium RP dopuszczone zostały biopaliwa ciekłe zawierające w swoim składzie 20% biokomponentu lub czyste biokomponenty przeznaczone do celów napędowych (100%).    Branża biopaliw w Polsce jest rozwijającym się dopiero sektorem przemysłu, którego początki nie były łatwe. Przez długi czas przepisy ustawy z dnia 2 października 2003 r. o biokomponentach stosowanych w paliwach ciekłych i biopaliwach ciekłych (Dz. U. Nr 199, poz. 1934 z późn. zm.) były w istocie zapisami martwymi, z uwagi na brak norm jakościowych dla biopaliw ciekłych, które zostały określone dopiero we wskazanym już wyżej rozporządzeniu Ministra Gospodarki z dnia 3 października 2006 r.    Uchwalenie nowej ustawy o biopaliwach ciekłych było, w ostatnim czasie, wskazywane jako jeden z priorytetowych celów koalicji rządowej. Efektem tych zapowiedzi było uchwalenie przez parlament ustawy z dnia 25 sierpnia 2006 r. o biokomponentach i biopaliwach ciekłych, która wejdzie w życie z dniem 1 stycznia 2007 r. Regulacja ta miała uporządkować raczkujący sektor biopaliw w Polsce. Miała ona również stworzyć stabilne podstawy jego dalszego funkcjonowania w naszym kraju.    Pomimo trudności działalność w zakresie produkcji, na szerszą skalę, biopaliw ciekłych znalazła się w obszarze zainteresowania wielu krajowych firm, które często zaangażowały na ten cel znaczne środki finansowe. Prowadzone są prace zmierzające do wybudowania w naszym kraju wielu instalacji przeznaczonych do produkcji tych ekologicznych paliw silnikowych. Rozwój sektora biopaliwowego w Polsce, pod każdym względem, można bez trudu uznać za działalność ˝pro publico bono˝. Stabilny i duży sektor biopaliwowy w Polsce pozwoli na zwiększenie produkcji rolnej w naszym kraju poprzez zagospodarowanie nieużywanych aktualnie gruntów rolnych, które mogłyby zostać przeznaczone pod uprawy rzepaku stanowiącego surowiec do produkcji biokomponentów (estrów wyższych kwasów tłuszczowych - FAME). Ponadto duży wolumen ilościowy biopaliw na rynku krajowym zmniejszyłby o ok. 7% deficyt paliw silnikowych. Ponadto, co ma niebagatelne znaczenie, pozwoliłby na częściowe chociaż uniezależnienie się od tradycyjnych źródeł zaopatrzenia w nośniki energetyczne, tzn. pochodzące z procesu rafinacji ropy naftowej. Warto byłoby wziąć przykład z modelu skandynawskiego, gdzie np. Szwecja (również członek Wspólnoty Europejskiej) już w chwili obecnej planuje zwiększyć wolumen ilościowy biopaliw na rynku krajowym do poziomu ok. 70%, co pozwoli jej w niedalekiej przyszłości na prawie całkowite uniezależnienie się od niestabilnego rynku ropy naftowej na świecie.    W tej sytuacji projekt rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 8 grudnia bieżącego roku zmieniający rozporządzenie Ministra Finansów z dnia 22 kwietnia 2004 r. w sprawie zwolnień od podatku akcyzowego, przygotowany w kierowanym przez Panią Premier resorcie, budzi, delikatnie mówiąc, zdziwienie. Co więcej, można go uznać za kolejny przejaw skrajnego fiskalizmu resortu finansów. Proponowane w jego treści rozwiązania zmniejszające o ponad 50% wysokość zwolnienia w podatku akcyzowym powodują, iż rodzący się dopiero w Polsce sektor biopaliw został z góry skazany przez rząd na stagnację czy wręcz degradację. Nie liczy się on również z krajowymi przedsiębiorcami, którzy podjęli często ryzykowne decyzje o zaangażowaniu znacznych środków w inwestycje w tej branży, w zaufaniu i przeświadczeniu o odpowiedzialności organów państwowych w kreowaniu stabilnej polityki gospodarczej na rynku krajowym. Jedną z podstawowych i fundamentalnych zasad państwa prawa jest działanie organów tego państwa w sposób budzący zaufanie i pewność jego obywateli. Wydaje się, iż zasada ta została, w efekcie przygotowania omawianego projektu, naruszona, a zaufanie i pewność poważnie nadszarpnięte.    Odwołanie się w treści uzasadnienia projektu do przepisów dyrektywy Rady nr 2003/96/WE w sprawie restrukturyzacji ram wspólnotowych dotyczących opodatkowania produktów energetycznych oraz elektryczności (zmienionej dyrektywą Rady nr 2004/74/WE z dnia 29 kwietnia 2004 r.) i wskazanie tych przepisów jako podstawy projektowanych zmian również nie wytrzymuje krytyki. Po pierwsze, przepisy tych aktów normatywnych wspólnotowego acquis communautaire były doskonale znane resortowi finansów w momencie prac nad aktualnie obowiązującą (pierwotną) treścią § 12 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 26 kwietnia 2004 r. w sprawie zwolnień od podatku akcyzowego (Dz. U. Nr 97, poz. 966 z późn. zm.). Jednak w tym okresie nie były zgłaszane jakiekolwiek wątpliwości dotyczące zgodności krajowych zwolnień w podatku akcyzowym odnoszących się do biopaliw z prawem wspólnotowym. Co więcej, jeżeli nawet istniały uzasadnione wątpliwości dotyczące zgodności tych przepisów z acquis communautaire, to dlaczego nie zostały uwzględnione w treści rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 26 kwietnia 2004 r. w czasie wcześniejszych jego nowelizacji? Omawiany akt normatywny był już przecież zmieniany kilkakrotnie.    Ponadto, nawet gdyby przyjąć uzasadnienie resortu finansów w tym zakresie, można postawić tezę, iż przepisy wskazanej dyrektywy Rady nr 2003/96/WE pozwalają na dużo większą stawkę zwolnienia w podatku akcyzowym aniżeli zaproponowana w treści projektu z dnia 8 grudnia bieżącego roku. Zgodnie z art. 16 ust. 2 dyrektywy ˝...zwolnienie lub obniżka podatku nie może być większa niż kwota podatków należnych od ilości wyrobów obecnych w wyrobach kwalifikujących się do tej obniżki˝. W przypadku oleju napędowego z zawartością 20% biokomponentu podatek akcyzowy należny od tych biokomponentów (wynikający z poz. 4 załącznika nr 1 do rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 kwietnia w sprawie obniżenia stawek podatku akcyzowego) wynosiłby 376,40 złotych (stawka bazowa w wysokości 1.882 złote za 1m3 biokomponentu x 20% = 376,4). Oznacza to, iż w przypadku oleju napędowego z zawartością 20% biokomponentu (w praktyce jedynego biopaliwa dopuszczonego do obrotu na rynku krajowym i zgodnego z normami jakościowymi określonymi w rozporządzeniu Ministra Gospodarki z dnia 3 października 2006 r.) stawka kwotowa zwolnienia wynikająca z § 12 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 26 kwietnia 2004 r. mogłaby wynosić ok. 1,88 złotego za każdy litr biokomponetu użyty w biopaliwie.    W kontekście przedstawionej argumentacji rodzi się pytanie, czy w istocie prawdziwym celem projektowanej regulacji nie był aspekt czysto fiskalny, mający na celu zwiększenie dochodów z akcyzy, które mogłyby być uzyskane z rozwijającego się rynku biopaliw w Polsce. Podatek akcyzowy jest przecież, od chwili akcesji Polski do Unii Europejskiej, jedynym podatkiem pośrednim pozostającym w pełnej gestii Polski jako kraju członkowskiego Wspólnoty Europejskiej. Niewątpliwie istnieje duże zapotrzebowanie Rządu na pozyskanie środków finansowych, które mogłyby być przeznaczone na sfinansowanie zwiększonych wydatków planowanych przez koalicję rządową.    Jednocześnie istnieją uzasadnione wątpliwości, iż prace legislacyjne nad omawianym projektem zostały w istocie zakończone i został on już podpisany przez Ministra Finansów. Jeżeli miałby on wejść w życie z dniem 1 stycznia 2007 r., to musiałby się ukazać w Dzienniku Ustaw z datą nie późniejszą niż 18 grudnia 2006 r. Zasady publikacji aktów normatywnych wskazują na konieczność określenia co najmniej 14-dniowego vacatio legis przed wejściem w życie. Istnieją oczywiście przypadki, kiedy okres ten może zostać skrócony, jednak muszą one zostać szczegółowo uzasadnione. W uzasadnieniu do projektowanej regulacji brak jest jakiejkolwiek wzmianki na ten temat.    W związku z powyższym pytam Panią Premier o rzeczywiste przesłanki podjęcia prac nad projektem z dnia 8 grudnia br. Pytam również, czy nie należy podjąć decyzji o natychmiastowym wstrzymaniu prac nad omawianym projektem i podjąć niezwłocznych, szerokich konsultacji ze wszystkimi środowiskami, które umożliwiłyby wypracowanie rozwiązania godzącego interesy zarówno budżetu państwa, jak i przedsiębiorców krajowych.    Z poważaniem    Poseł Eugeniusz Grzeszczak    Warszawa, dnia 15 grudnia 2006 r.